De “downsizing-tactiek” rond AZC Bethanië in Venlo

Inleiding

De discussie over de komst van een grootschalig AZC in voormalig klooster Bethanië in Venlo wordt gekenmerkt door onduidelijkheid en strategische communicatie. Een opvallende tactiek die het college en het COA gebruiken om draagvlak te creëren, is het bewust hoog inzetten en daarna “downsizen”. Dit document legt uit hoe deze methode werkt, wat de gevolgen zijn, en waarom dit voor Venlo misleidend kan zijn.

1. Hoog inzetten

Het eerste signaal dat naar buiten kwam:
– 600 opvangplekken in Bethanië,
– looptijd 10 tot 30 jaar,
– motivatie: ‘kleiner is niet efficiënt’.

Dit werd gepresenteerd als noodzakelijk en onvermijdelijk. Het effect: schrikreacties en fel verzet in de stad.

2. Verzet en onrust

– Bewoners en actiegroepen uit Venlo lieten massaal hun zorgen horen.
– Er kwamen petities, informatieavonden en kritische raadsvragen.
– De boodschap: ‘Dit is veel te groot, te langdurig en oneerlijk voor Venlo.’

3. Het downsizen

Na deze golf van protest komt het college met een “concessie”:
– Starten met fase 1: 328 plekken.
– Contractduur 10 jaar, met optie tot verlenging.
– Uitleg: ‘We hebben goed geluisterd naar de zorgen van Venlo.’

Dit wordt gepresenteerd als een grote stap richting de bevolking en als bewijs van bestuurlijke redelijkheid.

4. Het psychologisch effect

Deze aanpak heeft een duidelijke bedoeling:
– Burgers voelen opluchting: ‘gelukkig, het wordt geen 600 en geen 30 jaar.’
– Het plan lijkt ineens minder bedreigend.
– Wie daarna nog kritiek heeft, kan worden weggezet als onredelijk: ‘Er is al water bij de wijn gedaan.’

5. De realiteit

Toch verandert de kern niet:
– 328 plekken is nog steeds een fors aantal in verhouding tot de wijk en groter dan veel andere gemeenten in Limburg op zich nemen.
– De optie tot opschalen naar 600 blijft expliciet op tafel.
– ‘Tijdelijk’ betekent in praktijk vaak decennia verlenging, omdat AZC-contracten zelden worden beëindigd.
– Venlo draagt nog steeds onevenredig zwaar vergeleken met omliggende gemeenten.

6. Conclusie

De tactiek van “eerst hoog inzetten en daarna downsizen” creëert de illusie van redelijkheid. In werkelijkheid blijft Venlo opgescheept met:
– een grootschalig AZC,
– een lange looptijd,
– en een disproportionele belasting ten opzichte van andere gemeenten.

Het is belangrijk dat zowel de gemeenteraad als de inwoners van Venlo dit mechanisme doorzien. Alleen zo kan er een eerlijk debat plaatsvinden over de werkelijke gevolgen van het AZC-plan Bethanië.